De definitie van militarisering (in de context van het onderwijs) is een sterke toename van samenwerkingen tussen de krijgsmacht (oftewel Defensie) en het onderwijs en de bijbehorende onderwijsinstellingen. Dit omvat, maar is niet beperkt tot: een toename van oud- of huidig militair personeel dat functies binnen onderwijsinstellingen bekleedt, meer onderzoek dat in dienst staat van de belangen van Defensie, en een groei van de financiële middelen die vanuit Defensie naar het onderwijs vloeien.

Het ISO vindt niet dat het een rol heeft om het beleid van Defensie te beïnvloeden. Echter, moet er scherp worden gezien wanneer Defensie en onderwijs verwoven raken. Deze verwovenheid is soms lastig concreet te maken, wanneer schendt een samenwerking precies de onafhankelijkheid van een onderwijsinstelling?

Het ISO heeft, in gesprek met haar achterban, een kader opgesteld waaraan samenwerkingen met defensie moeten voldoen. Het is van belang om te benadrukken dat samenwerkingen met defensie alleen zouden moeten plaatsvinden zolang ze binnen dit kader plaatsvinden.

De kwaliteit van het onderwijs moet geborgd blijven ondanks samenwerkingen met Defensie. Dit is het uitgangspunt van de samenwerkingen dat deze in dienst staan van het onderwijs, en niet Defensie.

Daarnaast dienen samenwerkingen ethisch getoetst worden door een onafhankelijke toetsingscommissie op de instelling. Deze dient als groep die de gehele instelling, en alle lagen daarin, vertegenwoordigt. 

Het is van belang dat de samenwerkingen een maatschappelijk belang dienen en transparant zijn voor de instelling.

Het laatste punt voor de kader is dat de samenwerking geen afhankelijkheid ontstaat tussen Defensie en onderwijs.